jednego w życiu trzeba się nauczyć.
nigdy nie dawać więcej niż się dostaje.
ciężko jest to czasami jednoznacznie wymierzyć i sprawdzić, czy nie przekroczyliśmy już granicy. Niemniej jednak jest to niezbędne.
Jedynym wyjściem w tym względzie jest dawanie z siebie jak najmniej się da. Bo i po co się wysilać. Po co tracić swój naprawdę cenny czas. Mój przynajmniej jest bardzo cenny.
Mam zgubną tendencję do angażowania się w innych, choć w 100% zdaję sobie sprawę, jak bardzo jest ona zbędna i utrudniająca prawidłowe funkcjonowanie. Jak jednak wiemy, każdego dnia człowiek zaczyna widzieć i rozumieć więcej. Niekoniecznie przekłada się to na działania, ale z pewnością jest już niezłym pierwszym krokiem ku temu.
Tak, szczerze uważam, że w centrum naszego zainteresowania powinniśmy być my sami.
"Being selfish I take care of others". I tym optymistycznym akcentem zakończę dzisiejszą myśl.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz