Podnieca nas popełnianie wciąż tych samych błędów. Powielanie schematów. Nieważne od ilu osób zdołamy się uwolnić, podświadomie i tak będziemy szukać takich, które zafundują nam podobne rozterki... Ten sam rodzaj adrenaliny, jedynie dawka inna. Perfekcyjnie dostosowana do naszej masy ciała - wręcz idealna. Docierająca do każdej komórki ciała.
Bez szans na wolność. I dobrze. Kocham ten ból - uciekających myśli i ginącego rozsądku. To się chyba miłość nazywa. Chyba, bo dobrze już nie pamiętam.
sobota, 11 kwietnia 2009
środa, 25 lutego 2009
jednego w życiu trzeba się nauczyć.
nigdy nie dawać więcej niż się dostaje.
ciężko jest to czasami jednoznacznie wymierzyć i sprawdzić, czy nie przekroczyliśmy już granicy. Niemniej jednak jest to niezbędne.
Jedynym wyjściem w tym względzie jest dawanie z siebie jak najmniej się da. Bo i po co się wysilać. Po co tracić swój naprawdę cenny czas. Mój przynajmniej jest bardzo cenny.
Mam zgubną tendencję do angażowania się w innych, choć w 100% zdaję sobie sprawę, jak bardzo jest ona zbędna i utrudniająca prawidłowe funkcjonowanie. Jak jednak wiemy, każdego dnia człowiek zaczyna widzieć i rozumieć więcej. Niekoniecznie przekłada się to na działania, ale z pewnością jest już niezłym pierwszym krokiem ku temu.
Tak, szczerze uważam, że w centrum naszego zainteresowania powinniśmy być my sami.
"Being selfish I take care of others". I tym optymistycznym akcentem zakończę dzisiejszą myśl.
nigdy nie dawać więcej niż się dostaje.
ciężko jest to czasami jednoznacznie wymierzyć i sprawdzić, czy nie przekroczyliśmy już granicy. Niemniej jednak jest to niezbędne.
Jedynym wyjściem w tym względzie jest dawanie z siebie jak najmniej się da. Bo i po co się wysilać. Po co tracić swój naprawdę cenny czas. Mój przynajmniej jest bardzo cenny.
Mam zgubną tendencję do angażowania się w innych, choć w 100% zdaję sobie sprawę, jak bardzo jest ona zbędna i utrudniająca prawidłowe funkcjonowanie. Jak jednak wiemy, każdego dnia człowiek zaczyna widzieć i rozumieć więcej. Niekoniecznie przekłada się to na działania, ale z pewnością jest już niezłym pierwszym krokiem ku temu.
Tak, szczerze uważam, że w centrum naszego zainteresowania powinniśmy być my sami.
"Being selfish I take care of others". I tym optymistycznym akcentem zakończę dzisiejszą myśl.
poniedziałek, 23 lutego 2009
no i wymyśliłam
dziś po raz pierwszy przyszła mi do głowy taka refleksja.
Ja naprawdę jestem cholernie niezależna. Nie, nie, wcale się z tego nie cieszę. Wręcz się przestraszyłam.
Bo i na co to komu.
Zawsze myślałam, że tylko mi się tak wydaje, a w rzeczywistości czekam jedynie na tego księcia, który wreszcie poskromi moje indywidualistyczne podejście. Jestem bowiem przeciwniczką wszelkich feministycznych popędów i zapędów, chęci oraz skłonności, czy tam w ogóle czegokolwiek.
A tu psikus.
Hm, nie będzie lekko. Kto jednak powiedział, że lubię, gdy jest lekko.
Ciężko jest czasem mieć zbliżone do moich poglądów. Głównie dlatego, iż miewam dość często rozdwojenie jaźni.
Dziś do głosu dochodzi ta rozsądna, mądra i trzeźwo patrząca na świat, której nikt nie może narzucić własnego zdania, własnej wizji, absolutnie niczego.
I lepiej niech nigdy nie próbuje.
Ja naprawdę jestem cholernie niezależna. Nie, nie, wcale się z tego nie cieszę. Wręcz się przestraszyłam.
Bo i na co to komu.
Zawsze myślałam, że tylko mi się tak wydaje, a w rzeczywistości czekam jedynie na tego księcia, który wreszcie poskromi moje indywidualistyczne podejście. Jestem bowiem przeciwniczką wszelkich feministycznych popędów i zapędów, chęci oraz skłonności, czy tam w ogóle czegokolwiek.
A tu psikus.
Hm, nie będzie lekko. Kto jednak powiedział, że lubię, gdy jest lekko.
Ciężko jest czasem mieć zbliżone do moich poglądów. Głównie dlatego, iż miewam dość często rozdwojenie jaźni.
Dziś do głosu dochodzi ta rozsądna, mądra i trzeźwo patrząca na świat, której nikt nie może narzucić własnego zdania, własnej wizji, absolutnie niczego.
I lepiej niech nigdy nie próbuje.
piątek, 7 listopada 2008
tysięczny krok, setny dzień.
"Day one, day one, start over again.
Step one, step one, with not much making sense.
For now I'm faking it, 'til pseudo-making it.
From scratch begin again..."
Kobiety są jednak głupie. Mówię to z pełną odpowiedzialnością.
A pamięć uboga. Nie ma podstawowych funkcji: erase and rewind.
Założę się jednak, że większość i tak nie potrafiłaby jej odnaleźć. Zbyt skomplikowane. Za to bezbłędnie potrafią zlokalizować przycisk: play again...
Step one, step one, with not much making sense.
For now I'm faking it, 'til pseudo-making it.
From scratch begin again..."
Kobiety są jednak głupie. Mówię to z pełną odpowiedzialnością.
A pamięć uboga. Nie ma podstawowych funkcji: erase and rewind.
Założę się jednak, że większość i tak nie potrafiłaby jej odnaleźć. Zbyt skomplikowane. Za to bezbłędnie potrafią zlokalizować przycisk: play again...
niedziela, 2 listopada 2008
dziwne
że dla tak wielu, tak prostych rzeczy szukamy wyjaśnienia.
A odpowiedź jest taka prosta.
tylko po co w nią wierzyć?
A odpowiedź jest taka prosta.
tylko po co w nią wierzyć?
sobota, 1 listopada 2008
halo, tu nefryt
To mój pierwszy raz.
Nie wiem, czy cokolwiek z tego wyjdzie, ale niech tam...
Raz się żyje.
Przynajmniej będę w posiadaniu kilku gotowców, a napisanie 2000 znaków nie będzie skutkowało powstaniem tekstu, którego nawet ja sama nie do końca rozumiem...
Po co? Nie wiem. To mój pierwszy raz.
Pewnie jak w większości przypadków. Dowiem się w trakcie...
Nie wiem, czy cokolwiek z tego wyjdzie, ale niech tam...
Raz się żyje.
Przynajmniej będę w posiadaniu kilku gotowców, a napisanie 2000 znaków nie będzie skutkowało powstaniem tekstu, którego nawet ja sama nie do końca rozumiem...
Po co? Nie wiem. To mój pierwszy raz.
Pewnie jak w większości przypadków. Dowiem się w trakcie...
Subskrybuj:
Posty (Atom)